۱۳۹۷ آبان ۲۶, شنبه

توسعه همکاری بین ترکمنستان وسازمان بین المللی مهاجرت

سازمان بین المللی مهاجرت فعالیت خود را درترکمنستان درسال 2005 میلادی آغاز کرد
به گزارش پایگاه خبری تحلیلی ترکمنهای ایران، نشستی درمرکز خدمات مهاجرتی ترکمنستان با نمایندگان سازمان بین المللی مهاجرت در«عشق آباد» برگزار ودرآن موضوع همکاری متقابل بررسی شد.
طرفین دراین نشست درباره چشم انداز همکاری‌های دوجانبه در زمینه مهاجرت تبادل نظر کردند.
همچنین تاکید شد که طی سال‌های اخیر روش موثر همکاری‌های دوجانبه بین ترکمنستان و سازمان بین المللی مهاجرت در زمینه بشردوستانه مبنی بر حمایت از حقوق و منافع قانونی مهاجران وپناهندگان نیازمند اجرا می‌شود.
دراین نشست اعلام شد مقابله با ستیزه جویی‌ها وتهدیدات مختلف روز، مهاجرت و بهداشت، مبارزه با قاچاق انسان ودیگر مسایل ابعاد اصلی همکاری‌های مرکز خدمات مهاجرتی ترکمنستان وسازمان بین المللی مهاجرت است.
ترکمنستان درسال2013 میلادی به طور کامل عضو سازمان بین المللی مهاجرت شد.
پیش ازاین درماه ژوئن سال ۱۹۹۸میلادی بین ترکمنستان وسازمان بین المللی مهاجرت درمورد گسترش همکاری‌ها قراردادی امضا شد.
سازمان بین المللی مهاجرت فعالیت خود را درترکمنستان درسال 2005 میلادی آغاز کرد.
ابعاد اصلی برنامه فعالیت مشترک ترکمنستان با سازمان بین المللی مهاجرت مقابله با قاچاق انسان وکمک به مهاجران، همکاری‌های فنی و مدیریت بر مرزها، مدیریت بر شرایط بحرانی وپایین آوردن ریسک آفات طبیعی است.

۱۳۹۷ آبان ۲۲, سه‌شنبه

نکوهش نقض حقوق بشر درایران


نامه جمعی از سازمان‌های غیردولتی درنکوهش نقض حقوق بشر درایران
سازمان عفو بین‌الملل روز دوشنبه، ۲۱ آبان‌ماه، نامه جمعی از سازمان‌های حقوق بشری به مجمع عمومی سازمان ملل در حمایت از تلاش‌های حقوق بشری در ایران و نکوهش نقض این حقوق به دست حکومت منتشر کرد.
دراین نامه که امضای غالب سازمان‌های معتبر مدافع حقوق بشر را برخود دارد، از اعضای مجمع عمومی سازمان ملل متحد خواسته شده است که از قطعنامه اخیر کمیته سوم حقوق بشر درباره وضعیت حقوق بشر در ایران حمایت کنند.
این قطعنامه در هفتاد و سومین نشست این کمیته و درباره ترویج و حمایت از تلاش‌های حقوق بشری درایران تصویب شد.
آن طور که در این نامه آمده است، این قطعنامه سالانه برای مجمع عمومی فرصتی را فراهم می‌کند تا به نقض حقوق بشر در ایران در سال پیشتر و نگرانی‌ها از وضعیت حقوق بشر در ایران بپردازد.
جزئیات منتشرشده در گزارش اخیر دبیرکل سازمان ملل و گزارشگر ویژه این سازمان درحقوق بشر ایران درباره وضعیت حقوق بشر در این کشور، توصیه‌هایی کلیدی برای اجرای بهتر تعهدات ملی و بین‌المللی دولت ایران در زمینه حقوق بشر ارائه می‌کند.
دبیرکل سازمان ملل متحد در شهریورماه سال جاری گزارشی درباره وضعیت حقوق بشر درایران ارائه کرد که در آن بار دیگر اقدامات جمهوری اسلامی در نقض حقوق بشر و بی‌اعتنایی به حقوق اقلیت‌ها محکوم شده است.
در گزارش آنتونیو گوترش به سرکوب اعتراض‌های دی‌ماه سال ۹۶، سرکوب اعتراضات بازار تهران، نوع برخورد با دوتابعیتی‌ها، اعدام، شکنجه و بدرفتاری، وضعیت دراویش‌ گنابادی، قوانین علیه زنان و دختران، وضعیت اقلیت‌ها و دیگر موارد اشاره شده‌ است.
در گزارش تازه سازمان ملل آمده‌ است که گزارش‌های زیادی نیز از شکنجه، بازداشت خودسرانه و روندهای دادرسی نامتناسب با استانداردهای بین‌المللی از ایران دریافت شده‌ است.
گوترش در این گزارش به مقام‌های جمهوری اسلامی توصیه کرده که «به تعامل سازنده با دفتر کمیسر عالی حقوق بشر سازمان ملل ادامه دهد تا بتوان رسیدگی به تمام موارد مطرح‌شده در این گزارش و گزارش‌های قبلی را میسر نمود
این در حالی است که مقام‌های جمهوری اسلامی از جمله بهرام قاسمی، سخنگوی وزارت خارجه، در واکنش، این گزارش را «فاقد اعتبار و ارزش» دانسته‌اند.
محمد حسنی‌نژاد، نماینده ایران در کمیته سوم سازمان ملل هم با انتقاد از فرایندهای حقوق بشری این سازمان که آنها را «دوگانه و سیاسی» نامید، اعلام کرد در این فرایند، به تحریم‌های «مغایر حقوق اقتصادی و اجتماعی عامه مردم ایران» بی‌توجهی شده است.
ایران درحالی به این موضوع اعتراض کرده که پس از بازگشت تحریم‌های آمریکا علیه ایران، ​گزارشگر ویژه سازمان ملل اعلام کرده تحریم‌های ایالات متحده علیه جمهوری اسلامی «ناعادلانه و زیان‌آور» هستند و به مردم عادی آسیب می‌زنند.
منابع:‌وب‌سایت عفو بین‌الملل و رادیوفردا/ ب. ب./ ف. دو.

۱۳۹۷ آبان ۲۱, دوشنبه

مرزهای آزادی بیان وتوهین بمقدسات درایران وجهان

روایت طنزآلودی دربین مردم رایج است که می گوید درایران "آزادی بیان" وجود دارد اما "آزادی پس از بیان" نه. مفهوم آزادی بیان و حدود و ثغور آن نه تنها در تاریخ ایران، بلکه درتاریخ ملل بارها و بارها تغییر پیدا کرده است. این پرسش که مرز آزادی بیان کجاست و تفاوت نقد و توهین را چگونه وبا چه متر ومعیاری می توان تعیین کرد، تا سالها بلاتکلیف بود و تا زمان انتشار اعلامیه جهانی حقوق بشر، کمتر منبعی برای تبیین محتوایی ویا استناد به آن وجود داشت.
براساس ماده ۱۹ این اعلامیه هرکسی حق آزادی عقیده و بیان دارد واین حق شامل این است که فرد از داشتن عقاید خود بیم واضطرابی نداشته باشد وهمچنین درکسب اطلاعات و افکار ونیز درانتشار آن افکار با تمامی وسایل ممکن و بدون ملاحظات مرزی آزاد باشد. لیکن دراصل بیست و چهارم قانون اساسی جمهوری اسلامی، عبارت کلی و مبهمی به کار رفته که بیش از آنکه ضامن آزادی بیان باشد، مرز و قیدی برای آن تعیین کرده است.
براساس این اصل، نشريات ومطبوعات دربيان مطالب آزادند مگر آن كه مخل به مبانی اسلام يا حقوق عمومی باشند. اما مفهوم کلی و مبهمی چون "مخل به مبانی اسلام بودن"، مساله ای است که هر ممکن است هر اظهارنظری را شامل شود. در روزهای گذشته، پویان خوشحال خبرنگار روزنامه ابتکار درگزارش خود به جای استفاده از "شهادت" امام حسین ازعبارت "درگذشت" امام حسین استفاده کرده بود وهمین امر به بازداشت او انجامید.
مدتی قبل ازآن، امیرحسین میراسماعیلی خبرنگار روزنامه جهان صنعت نیز به اتهامی مشابه به عنوان خبرنگار هتّاک بازداشت شده بود. آزادی بیان درایران تحت حکومت جمهوری اسلامی حتی با درنظر گرفتن نوعی نسبی گرایی فرهنگی، باز هم در وضعیت نگران کننده ای به سر می برد. هرچند بر اساس گزارش سالانه خانه آزادی در مورد وضعیت آزادی درجهان، کشورهای بسیاری (از جمله همسایگان ایران) اغلب در رده کشورهای غیرآزاد جا می گیرند اما بر اساس همین گزارش، وضعیت ایران درشاخص های آزادی حتی درمقایسه با افغانستان، عراق وترکیه نیز به مراتب بدتر است.
آزادی بیان درایران تحت حکومت جمهوری اسلامی
روز جمعه دوم نوامبر کاربران بسیاری در توییتر برای آزادی رائف بدوی هشتگ زدند. رائف بدوی جوانی است که درماه مه سال ۲۰۱۴، دردادگاهی درعربستان سعودی به جرم اهانت به شخصیت‌های اسلامی دربه تحمل هزار ضربه شلاق محکوم شد. درخبر دیگری، دیوان عالی پاکستان حکم اعدام آسیه بی‌بی، زنی مسیحی که به اتهام کفرگویی به مرگ محکوم شده بود را لغو کرد. زنی که ازسال ۲۰۱۰ درسلول انفرادی گذرانده و اینک اسلامگرایان پاکستان در اعتراض به لغو این حکم، خواستار قتل قاضیان دیوان عالی نیز شده اند. یکی از موسسان جریان اسلامگرا درلاهور به هواداران خود اعلام کرده بود که سه نفر قاضی دیوان عالی جایزالقتل هستند و گاردهای امنیتی آنان، رانندگان آنان وآشپزشان باید آنها را بکشند. این مساله برای نخستین بار نیست که در پاکستان به یک بحران تبدیل می شود. در سال ۲۰۱۷ مشعل خان، دانشجوی جوان پاکستانی در میان فریاد الله اکبر ده ها دانشجوی دیگر به اتهام کفرگویی به قتل رسید.
با این وجود وضعیت جمهوری اسلامی ایران در نقض آزادی از پاکستان به مراتب بدتر است و گزارش سالانه خانه آزادی در سال ۲۰۱۸ هم این ادعا را تایید می کند. مساله بر سر این است که درایران برخلاف کشورهایی چون پاکستان، این نقض مکرر آزادی نه به دلیل بافت اجتماعی و تعصبات مذهبی و یا خواست عمومی، بلکه به دلیل ماهیت خود حکومت اتفاق می افتد. هرچند که توهین به مقدسات و کفرگویی درقانون کشوری چون پاکستان صراحتا با مجازات اعدام یا حبس ابد روبرو خواهد شد اما قتل و حذف دگراندیشان نه توسط حکومت که عمدتا توسط بدنه آتش به اختیار اسلامگرایان تندرو انجام می شود. تفاوت اصلی جامعه ایران با همسایگان خود شاید در همین نکته نهفته باشد. چیزی که باعث شده وضعیت آزادی در ایران، هم از پاکستان بدتر باشد وهم از افغانستان و ترکیه و یا عراق. درایران اما برخلاف این کشورها مثال های فراوانی درنقض آزادی بیان و قتل دگراندیشان توسط خود حکومت می توان یافت.
من شارلی هستم - احترام به عقاید
کفرگویی و یا توهین به مقدسات، نه تنها درخاورمیانه بلکه حتی دربرخی کشورهای اروپایی نیز هنوز موضوع بحث و جدل و یا همه پرسی است. قانون کفرگویی و توهین به مقدسات در ایرلند در ۲۶ اکتبر امسال و درجریان انتخابات حذف شد. هرچند که این قانون ازسال ۱۹۳۷ در قانون اساسی ایرلند گنجانده شده اما طبق گزارش ها تا به حال کسی به استناد آن مجازات نشده است. آزادی بیان درکشورهای جهان تنها توسط دولت های استبدادی و در داخل مرزهای آن ها نقض نمی شود. گروه های تروریستی نیز درموارد بسیاری دست به قتل و کشتار دگراندیشان و یا منتقدان زده اند.
بیشتر بخوانید:
درسال ۲۰۱۵ درجریان حمله به هفته ‌نامه شارلی ابدو درفرانسه که تصاویر کاریکاتوری از پیامبر مسلمانان منتشر کرده بود درحدود بیست تن جان خود را ازدست دادند. از دید تروریست های عامل حمله به دفتر شارلی ابدو، روزنامه نگاران وکارکنان این نشریه مهدورالدم بودند. به عبارت دیگر برمبنای همان منطقی که بر اساس آن ریختن خون سب النبی مباح است. یکی از جنجال برانگیزترین مسائل تاریخ جمهوری اسلامی در بهمن سال ۱۳۶۷ درماجرایحکم قتل سلمان رشدی نویسنده کتاب آیات شیطانی توسط روح الله خمینی دقیقا برهمین منوال اتفاق افتاد. علی خامنه ای درسال ۱۳۸۳ این حکم را تغییر ناپذیر خواند و بعدها درسال ۱۳۹۱ حسن صانعی سرپرست بنياد پانزده خرداد دستمزد این فرمان قتل را به سه میلیون و سیصد هزار دلار افزایش داد.
آزادی بیان در دنیای آزاد
مرزهای آزادی بیان درهیچ جای دنیا بیکران نیست. برای نمونه درآلمان طبق قانون اساسی انکار جنایات رژیم نازی وانکار کشتار یهودیان، جرم محسوب می‌شود. بر اساس یک حکم دادگاه عالی قانون اساسی آلمان، انکار جنایات آلمان نازی، یک دروغ‌ پراکنی آشکار است و مشمول آزادی‌ های مصرح در قانون اساسی آلمان نمی‌ شود. براین اساس، انکار هولوکاست، تکذیب یک حقیقت آشکار وثابت شده است و نمی ‌تواند از حق "آزادی عقیده" برخوردار شود. هر چند که مسائلی نظیر انکار هولوکاست در بسیاری کشورهای اروپایی، مشمول آزادی بیان نمی شود اما مرزهای انتقاد و آزادی بیان در بسیاری از کشورهای غربی روز به روز گسترش می یابد و در یک نمونه اخیر دادگاهی در اتریش، توهین به مقامات سیاسی اتریش را حتی اگر با عباراتی تحریک ‌آمیز و تکان‌ دهنده بیان شده باشد، آزاد اعلام کرد.
10 نوامبر2018 - 19 آبان 1397
http://www.bbc.com/persian/blog-viewpoints-46165675